بزرگنمایی:
یادداشت : هادی کردعلیوند/ کارشناس ارشد مطالعات فرهنگی و رسانه
پایگاه خبری تمدن لر ـ یادداشت ـ هادی کردعلیوند ـ در روزهایی که آسمان ایران غبارآلود از صدای جنگ بود، پادگان امام علی (ع) خرمآباد به قلب تپندهی مقاومت بدل شد. شهری که نه فقط دیوارهایش، بلکه جان مردمانش به سنگر پایداری تبدیل گشت.
در جنگ دوازده روزه، وقتی دشمن چشم طمع به آسمان و خاک این سرزمین دوخته بود، سربازان پادگان امام علی خرمآباد با قامتی استوار و چشمانی روشن، به نگهبانان واقعی آسمان ایران بدل شدند. آنان نه فقط از مرزهای خاکی، بلکه از مرزهای عزت و آرامش ملت پاسداری کردند.
در جنگ دوازده روزه که صدای پهباد و پدافند با فریاد شجاعت سربازان درهم آمیخته بود؛ یکی جان میداد تا دیگری لبخند مردم را حفظ کند. در پادگانها و دشتهای اطراف شهر، آتش و خاکستر تنها زمینهای برای شکفتن گلهای ایثار شده بود.
خرمآباد در آن دوازده روز، چیزی فراتر از یک نام بود — نماد خلوص و وفاداری، شهری که با خون فرزندانش نشان داد آسمان ایران همیشه امن میماند، وقتی لرستان بیدار است.
خرمآباد، شهر عشق و ایثار، نگهبان همیشهبیدار آسمان ایران است. شهری که در تاریخ، نه تنها با زیباییاش، بلکه با خونهای پاکی که بر خاکش ریخته شد، ماندگار شده است. باشد که نامشان همیشه در یاد ما بماند؛ سربازانی که جان دادند تا پرچم ایران همچنان در آسمان خرم و آباد، آزادانه به اهتزاز درآید.
امروز که نسیم از دامنههای زاگرس عبور میکند و آفتاب بر برج قلعهی فلکالافلاک میتابد، صدای همان دلاوران در باد تکرار میشود؛ صدایی که میگوید:
“ما نگهبان آسمانیم، تا آبیاش از خون پاک سربازان خرمآباد رنگ نبازد.”