بزرگنمایی:

به گزارش پایگاه خبری تمدن لر ، مهندس سعید بارانی رئیس سازمان نظام مهندسی ساختمان لرستان در واکنش به معضل دو نقشه ای در یادداشتی نوشت :

قبل از اینکه به یک مساله ورود کنیم، آن هم با مساله ای با پیچیدگی های خاص ، بهتر است درطرح مساله دقت کافی داشته باشیم و پس از درک مساله به پاسخ بیندیشیم.

لزوما هم پرسش و هم پاسخش یک بخشی و یک بُعدی نمی تواند باشد و در باطن پرسش  سوالهای پیدا و پنهانی وجود دارد و پاسخها نیز از همین اصل و با گستردگی بیشتر تبعیت می نماید.

مساله نقشه های غیر مصوب نیز لزوما یک خطی و چند جمله ای نیستند و همانطور که قبلا به گونه های دیگر گفته شده لایه لایه و دارای ابعاد مختلفی است که هر بُعد نیز دارای زیر مجموعه هایی است که همه این لایه ها و ابعاد هم می توانند هم پوشانی داشته باشند و هم می توانند مستقل از یکدیگر و مانند یک خودرو از کوچکترین قطعه(پازل) تا بزرگترین آنها نقش خود را در به حرکت درآوردن و  یا توقف خودرو ایفا نمایند. عواملی در این موضوع نهفته است که بعضی از آنها در طول مساله نسبت به هم وابستگی دارند و عواملی دیگر  نیز در عرض همدیگر هستند.

 به عنوان نمونه ارائه گزارش تخلف ساختمانی از طرف مهندس ناظر به عنوان یک وظیفه و تکلیف  اصلی کاری با رصد و ارائه گزارش ماموران شهرداری در عرض همدیگر هستند و  گزارش هرکدام به تنهائی نیز از سمت قانون قابل پیگیری هستند و منافاتی هم ندارد که حتی باهمدیگر نیز اشتراک داشته باشند.

 از آن سوی طبق قاعده و ضابطه منطقی بدون ارائه و تایید گزارش پایانی از طرف ناظرین، صدور پایانکار از طرف شهرداری به یک پروژه ساختمانی عملا نباید امکان پذیر باشد( بدون در نظرگرفتن استثناها که البته در زیرپوست‌ شهرهای ما کم نیستند!!) که مثالی از وابستگی طولی در این قسمت را نشان می دهد.

این دو مثالهایی از فقط یک لایه آشکار مساله بودند که به کرات و روزانه با آنها سروکار داریم و این دو نمونه آشکار و شاهد زمانی خود را نشان می دهند که اتفاقا خیلی از عوامل پیدا و نهفته مربوط به طرح مساله ما ایجاد شده است و به عبارتی دیگر جان گرفته اند که به آنجا کشیده شده است و  به گونه ای تمامی دست اندرکاران در عمل انجام شده قرار گرفته اند و مفری برای آنها بجز جابجایی توپ بازی به زمین دیگری باقی نمی ماند!

پس اگر به چند خط اول مطلب برگردیم، می پذیریم بیان طرح مساله به صورتی که جامعیت داشته باشد و نسبت به ناهنجاری و مفسده های آن به صورت عریان پرداخته شود، کاملا منصفانه است.

ما دیگر نباید تعارفی داشته باشیم و عذر موجهی  هم نداریم که پس از بیان جامع طرح مساله هر بخش و  هر قسمت مساله را شفاف و بی پرده باز نکنیم؛چرا که این مساله خطیر در زیر پوست فضای زندگی شهرهای ما، خدمات مهندسی ما و مدیریت شهری ما به نادرستی نهادینه شده  و اگر می خواهیم روزی آن را حل کنیم باید بی پیرایه و بدون لکنت  بسیار از آن بگوئیم تا شاید بتوان در آینده نزدیک و دور طرحی نو در اندازیم.....